Zwilazkowiec Alliancer, March 29, 1972

              I i
i
r
I
ii
$
f
l
U
& w '' ił --fit - V~y " "vif '?
'--J ¥ '? -- I
f " { fS i M
NR 2627 ZWIĄZKOWIEC MARZEC (MYreh) 2- 9- 1972 STR 3
Życzenia z Toronto
nff:&v&ayrm&mxxm
Kochanym Parafianom
Drogim Braciom-Kapłano- m Wielebnym
Siostrom Polonijnym Organizacjom Młodzieży
i Dziatwie Polskiej
DUCHA ZMARTWYCHWSTAŁEGO PANA '
życzą
DUSZPASTERZE PARAFII
MATKI BOSKIEJ
O S BADERSKI OMI
0 A BAGSIK OMI proboszcz
1996 Davenport Rd Wesr Toronto Onh
::0:a8a::}::::sa:
N vv-- N
mml
NAJSERDECZNIEJSZE ŻYCZENIA
WESOŁYCH ŚWIĄT WIELKANOCNYCH
składa
Jan Alexandrowicz LLM
NOTARIUSZ DLA PROWINCJI ONTARIO
Kontrakty pełnomocnictwa testamenty
oraz akty i czynności prawne określone
w ''Ontario Notaries Act"
618-- A Queen St W — Toronto Ont
Tel 368-544- 1
3ecaOE3eE36C30E3OE3eE30E3OnOE3Qt3K36i3QE3eC30e3O£je(3OE39£3QEj6£30C3Oe3K33eeaeei0E30I3eEjO£36C3Ot!
ks:::ss::::::ss
Serdeczne
Wesołych świąt
Wielkanocnych
Rodakom
w Kraju i Zagranicą
Prasie Polskiej i
Organizacjom Polonijnym
oraz Polskiej Młodzieży
Akademickiej w Kanadzie
składa
Jerzy Witold
ALEXANDRQWICZ
MA LLB LLM (Harvard)
Barrister at Law
Profesor Prawa na Queen's University
Ontario
:ss!(::s:&::s:
Serdeczne życzenia
Wesołych Świąt
Wielkanocnych
Wielb Duchoioicńshcu
Organizacjom
i całej Polonii
sldada
CZESŁAW ŚMIECH b Comm
(CHESTER SMITH)
Dyrektor Ontario Credit Union League
Honorowy Prezes Sekcji Młodzieżowej
Kasy Oszczednościowo-Pożyczkowe- j
przy parafiach św Stanisława
i św Kazimierza w Toronto
Biuro:
2489 Bloor St W — Toronto 9 Ont
Suitę 207 Tel 766-819- 7
ift&n
życzenia
Kingston
Śg UcJofyp
eułuuja
3T
m-i- m l
Wiązankę Serdecznych Życzeń
Wielkanocnych
składa
Henryk W Harajewicz
BiURO ASEKURACYJNE
Ubezpieczenia wszelkiego rodzaju
479 Roncevalles Ave Toronto Ont
Tel 531-094- 5
ga
m
Cezary Bacciarelli
KACZORY! KACZORY!
Pewnego dnia w końcu
kwietnia 1933-g- o roku dzwo-ni
telefon Podchodzę do
biurka podnoszę słuchawkę
i sakramentalne: hallo!
— To ty Cezary? — sły-szę
daleki głos Witolda S
— Tak! Serwus Witoldzi-ku- !
— krzyczę dość głośno
bo marnie słychać
— Serwus! Co u Was sły-chać?
Wszystko w porządku?
— pyta
— Bogu dzięki! A u was
co nowego? — zapytuję z
kolei ja
— Właściwie nic a raczej
— tak! Słuchaj! Mam dla cie-bie
propozycję! Trzydzieste-go
kwietnia wybieram się z
dwoma kompanami w Piń-szczyz-nę
na kaczory Pomy-ślałem
że to coś dla ciebie!
Polowałeś już kiedy z kry-kuch- a? Nie? No widzisz!
Jedź z nami! Nie będziesz
żałował gwarantuję ci za to!
namawia mnie
— No dobrze! A do kogo
wy tam jedziecie? — pytam
— Ja od zeszłego roku na-leżę
do tamtejszego Kółka
Myśliwskiego a ty pojedziesz
ra prawach mojego gościa
Zaproszenie dla ciebie już z
prezesem Kółka — panem W
w Warszawie obrobione
Chodzi tylko o twoją zgodę
Daj się namówić i jedź! Pow-tarzam
ci że nie będziesz ża-łował!
— wykrzykuje dość
głośno gdyż znowu coś słabo
słychać
Witold S dyrektor cuk-rowni
Środa pod Poznaniem
był moim starym przyjacie-lem
jeszcze ze szkoły a od
dwunastu lat i kuzynem
gdyż ożeniłem się z jego cio-teczną
siostrą Znałem go do-brze
i wiedziałem jaki z nie-go
myśliwy Wolał sto razy
zająca na półmisku jak w
polu Jeżeli więc on połknął
haczyk na te kaczory to mu-si
to być rzeczywiście chyba
coś emocjonującego Nie na-myślałem
się też długo i mó-wię
że zgoda!
— No widzisz! Wiedzia
łem żeś porządny chłop! Co
do kompanii to się nie
martw będziemy mieli dob-rą
bo panowie Z i G są
sympatycznymi ludźmi Zre-sztą
Kazia G znasz — mówi
zadowolony — A więc trzy-dziestego
kwietnia o godzi-nie
ósmej wieczór spotyka-my
się w Warszawie "Pod
Bachusem" na kolacji O pół-nocy
mamy pociąg do Piń
i Horodyszcza wkracza
stacji aby
szła przeszkoda to nasze
zadzwonię w pobliżu
dzwoń mnie
— wyjściu
— — następuje kordialne
— A ile naboi trzeba
wziąć na wyprawę?
— Mnie to wystarczy set-ka
ale z twoim strzelaniem
diabli wiedzą? Weź dla
pewności dwieście
Na trzy dni powinno ci
starczyć! No a tymczasem
serwus i do zobaczenia za
trzy dni! — kończy i od-kłada
słuchawkę
Trzydziestego kwietnia
tak jak było umówione spo-tykamy
"Pod Bachusem"
Kompanami Witolda są pan
Kazimierz G eks-lotni- k nie-miecki
z pierwszej wojny
światowej obecnie impor-ter
win reńskich zamieszka-ły
w Poznaniu oraz pan Hu-go
Z ziemianin spod środy
członek narządu cukrowni
Kolacja upływa nam w mi-łym
nastroju ale trzeba my- śleć o wyjeździe Pociąg wy-chodzi
wprawdzie dopiero
parę minut północy i ma-my
jeszcze sporo czasu ale
jak chcemy jechać wygodnie
i razem to musimy być na
Dworcu Wschodnim trochę
wcześniej aby zaraz pod-stawieniu
pociągu zająć dla
cały
Toteż płacimy rachunek
i każdy z rusza swoje
manatki a potem wio na
dworzec
zajęciu przedziału roz-mieszczeniu
walizek i
ze strzelbami siatce
podnosimy oparcia i szyku-jemy
sobie spanie Witold
ja jako młodsi mamy spać
na górze panowie Z i G na
dole Zagospodarowujemy się
aoore gdyż droga w wa-gonie
trwać czternaście
godzin
pewnym czasie
rusza! Jeszcze trochę gadani-ny
i wreszcie jeden dru-gim
zasypiamy smacznie "
mnie blask słońca
padającego prosto w o-c- zy
wrzawa i tupot nóg ludz
kich peronie się
nie śpiących już towarzyszy
drogi za stacja? —
W-JŁAwCAfcftŁ-
&i
Brześć nad Bugiem — odpo-wiadają
Po chwili słyszymy tuż pod
oknem wagonu głos chłopa-ka:
Herbata! Gorąca herbata!
Herbata! — Witold otwiera
okno i prosi o cztery szklan-ki
Potem ściąga z siatki
mniejszą ze swych dwóch
walizek otwiera ją i zapra-sza
do biesiady A biesiada
dla zgłodniałych żołądków
jest w niej nielada Jajka na
twardo butersznyty z szyn-ką
i polędwicą razowy chleb
z salami i serem i wiele —
wiele innych przysmaków
Zawijamy też to wszystko
aż uszy nam się trzęsą
Nie potrzebujemy się przy
tym zbytnio spieszyć z pi-ciem
herbaty gdyż pociąg
stoi tu dłużej Odbywają się
jakieś przewekslowywania
kilku wagonów z naszego ze-stawu
do pociągu idącego na
Stołpce a przyczepianiem
innych do naszego Godzina
jest około szóstej rano Za-nosi
się na piękny słonecz-ny
ciepły dzień
mniej — więcej pół go-dzinie
ruszamy dalej W Ża-bin- ce
pociąg nasz idący na
Łuniniec skręca lekko na
południowy-wschó- d i zaczyna
się wlec jakby mu pary bra-kowało
w kotle A i postoje
stacjach odbywają się co-raz
dłuższe życia sta-je
się powolniejsze Na każ-dej
stacji na peronie pełno
ludzi ale nie podróżnych
tylko takich którzy przyszli
na pociąg się pogapić Wi-docznie
jest on dla nich
atrakcją!
Obserwujemy przez okno
typowy już krajobraz pole-ski
Nie jest on mi obcy wo-jowałem
tu przez całe lato
1919-g- o roku ale trochę
bardziej na południe
Pomału zbliżamy się do
Pińska pewnym momen-cie
widzę niedaleko toru
przechadzającego się spokoj-nie
moczarze czarnego
bociana Wciągam powietrze
nosem jak rasowy wyżeł! To
już jest coś!
odpowiednio długim
postoju w Pińsku pociąg ru-sza
dalej aby po dwudzie-stu
minutach zatuymać
wreszcie na -- tacji Horodycz-u- e
Do naszego przedziału pod
przewodem jakiegoś jegomo-ścia
w zielonym strzeleckim
kapeluszu z zatkniętym za
wstążką wspaniałym piórem
ska naszej cietrzewia dwóch
końcowej Gdyby za--] czy trzech poieszuków
jakaś al- - zabrać rzeczy i zanieść
ja do ciebie (je na stojące wóz-alb- o
ty do A te- - ki
raz pa! i do widzenia! Po z wagonu na
Hallo! Hallo! wołam 'peron
jeszcze
tę
to cię
pięćdzie-siąt!
się
a
po
po
siebie przedział
nas po
Po i
futera-łów
na
i
na
ma
Po pociąg
po
Budzi
mi
na Pytam
co to
Po
na
Tempo
W
po
Po
się
bo
powitanie Witolda i panów
Z i G z kapelusznikiem i
przedstawienie mnie Okazu
je się że jest to "łowczy"
Kołka — pan Wussow
Już w drodze słyszałem o
nim coś niecoś od Witolda
to też przyglądam mu się
ciekawie Był przez szereg
lat bażantnikiem u Księcia
Radziwiłła w Poznańskim
ale przed pewnym czasem
musiał posadę opuścić ze
względu na trunkowość! Na
pierwszy rzut oka widać od
razu że to stary wyga i ob-łata-ny
"gość" w wyższych
sferach Przeszło pięćdziesię-cioletni
średniego wzrostu
ciemny blondyn z długimi
wąsami i oczkami jakby tro-szeczkę
za mgiełką jak to
zwykle bywa po dobrym
przepiciu Ubrany w dość
podstarzałe cywilne ubranie
i długie buty Jedynie ten
kapelusz świadczy o jego
wyższej hierarchii społecz-nej
Przechodzimy przez tory i
po piaszczystej pochyłości
schodzimy nad breg jezio-l- a
do czekających na nas
wózków Jest ich trzy Małe
wąziutkie z niskimi półkosz-kam- i
o dwóch siedzeniach z
siana przykrytych lnianymi
płachtami Każdy zaprzężony
w małego poleskiego konika
w dudze Koniki ładne i do-brze
utrzymane Poleszucy są
zamiłowanymi koniarzami i
zdaje się że głównym ich
zajęciem jest cnodzenie"
koło tych swoich koników bo
poza tym to są patentowany-mi
leniami Wszystkie cięż-kie
prace nie wyłączając rol-nych
zwalali na swoje baby
Zdziwiłem się usłyszawszy
ceny jakie w handlach mię-dzy
sobą za te koniki płacą
U nas za takie pienią-dze
można by kupić dwa ra-zy
większe i to wcale dobre
Nasi furmani są typowy-mi
poleszukami Niewielkie-go
wzrostu konopiaste roz-czochrane
włosy tegoż kolo- -
ru wąsy a co drugi ma jesz-cze
małą rzadką jakby wy-szarpaną
bródkę Oczy szare
chjtre i zawsze unikające
wzroku tego z kim rozma-wiają
Ubrani w spodnie i rubasz-ne
z grubego lnianego płót-na
własnej roboty Rubaszki
wyrzucane na wierzch na
spodnie i przepasane cień-to- m
rzemiennym paskiem
'a to świtka do kolan z
marnego samodziału koloru
rdzawego Nogi owinięte o-]uc- ami
i obute w chodaki z
lipowego łyka oraz zasznu-rowane
sznurkami do poło-wy
łydki Ubioru dopełnia
kapelusz słomiany o szero-kim
podwiniętym w górę
rondzie
Po dojściu do wózków na
pierwszy siadamy my z Wi-toldem
na drugi panowie Z
' G na trzeci wreszcie —
Wussow wraz z naszymi wa-lizkami
i strzelbami Chłopi
zajmują miejsca na pierws-zych
siedzeniach ale w ten
sposób że siedzą po lewej
stronie wózka na prawym
pośladku ze zwieszonymi na
zewnątrz nogami
Ruszamy! Do Suszycka
gdzie jest kres naszej węd-rówki
mamy około pięciu ki-lometrów
i to ciężkiej pia-szczystej
drogi Tam znajdu-je
sie wynajęty przez Kółko
domek którego połowę zaj-mują
państwo Wussow a w
drugiej czekają gościnnie
dna pokoje na przyjeżdżając-ych
myśliwych Droga jest
piaszczysta to też jedziemy
krok za krokiem Teraz do-piero
rozumiem dlaczego na-s- - furmani siedzą w tak dzi-waczny
sposób Jak tylko zo-baczą
że koniowi zaczyna
być ciężko natychmiast ze-skakują
a właściwie zsuwa-ją
się na ziemię lejce prze-kładają
w lewą rękę i pod-pierając
kłonicę prawym ra-mieniem
pomagają im Po
przebrnięciu ciężkiej drogi
odbijają się nogami od zie-mi
i zasiadają z powrotem w
ten sam sposób O użyciu ba-ta
nie ma mowy! Woleliby
raczej nas poprosić abyśmy
ha chwilę z wózka zsiedli 'i
i (Ciąg dalszy na str 5)
m
BgflgTflmtiil i'fet?ił"IH'Hltgfe
ft
te
te
&'
m
w) f
te
tJoi
w)
w) I
W)
wwwwcwOTwSwSSwwwf 'iś
Z OKAZJI ŚWIĄT WIELKANOCNYCH
wszystkim dwgim Parafianom oraz Rodakom
najsrrdcrznicjszp życzenia
Niecli Zmartwychwstały Pan darzy Was zawsze swoją mocą
radością oraz miłością!
WESOŁEGO ALLELUJA!
OJCOWIE OBLACI
Pśamfil5św Staśnisław?a Kosśtki T'oroJnto 'isrtłciłriło&łołiiłosftrsAKPr S3S'3£:t2S3S3S2lŁA2£A2S
1 ALLELUJA!
p Pamiątka Zmartwychwstania Pańskiego niech opromieni życie
IB nasze nowa nadzieją Niech wzmocni wątłe siły mocą łaski z
B nieba Niech jasnym promieniem Bożego pokoju miłości
IP
tp i szczerej radości ożywi serca wszystkich wiernych Rodaków
Jg Wszystkim składamy WESOŁEGO ALLELUJA fi Ojcowie Oblaci i Parafii św Kazimierza w Toronto fi lillMIIIilllllliIflifliilM
składamy
bratniej
Z okazji Świąt
Wielkanocnych
ZARZĄD I WSZYSTKIE
KOMISJE CREDIT UNION
przy Parafiach
ŚW STANISŁAWA
i ŚW KAZIMIERZA
składajq
NAJSERDECZNIEJSZE
ŻYCZENIA
ii
9
PRZEWIELEBNEMU DUCHOWIEŃSTWU
WSZYSTKIM CZŁONKOM I ICH RODZINOM
CAŁEJ POLONII W TORONTO
&J&£te4£££££&JZL
§
u? &ą
ią
i
CS?
ą
i
&
3?
X5 " ttf eft
4TI M
v
Wl