Zwilazkowiec Alliancer, July 13, 1960

              rm- -
®n
tTIL 6
Tadeusz DołęgaMosfowicz
BRACIA DALCZ I S-- KA
— Przyniosłem na pociechę czeko-ladk- i
4-- powiedział umieszczając pudło
na zastawionym drobiazgami stoliku pry
łóżku v przysuwając sobie krzepło
— PandynTkfor doprawdy ja stra-fznf- e
dziękuję
— Pani pozwoli wpakować' Widzi
pani zevja sam jestem łakomy i myśla-łem
żek zechce mnie pani poczc-stowa- c
— O ja sama — zerwała się lecz
nagły 'fuch wywołał widocznie silny ból
gdyż' opadła na poduszkę i uobladla z
wyrazem cjerpienia na twarzy
] Dale?' nie mówiąc ani słowa wstał
Wyjął z kieszeni kamizelki małe srebrne
pudełeczko i podał jej biała pastylkę
- — Niech pani to zażyje — powiedział
tonem nie znoizaom sprzeciwu — to
Uspokaja wszelkie bóle
— Gorzkie — uśmiechnęła sie
— Za kwadrans ból minie — zapew-nił
chowając pudełko do kies-zen-i
Teraz prz pomniała sobie że już je
widziała u niego w fabryce Pewnego
razu po powrocie z warsztatów zazyl
faka pastylko wyjaśniając ze ma częste
migreny i że tylko to mu pomaga Iłże-czywiicl- e
wyglądał wówczas bardzo bla-do
i miał sine cienie pod swoimi piękny-mi
oczami
— iPan dyiektor taki dla mnie do-bry
— westchnęła
Milczał chwilę i jakby z namysłem
powiedział ciągnąc słowa:
--fs — Przesadza pani Zresztą chyba
trzeba Tnii'ćnn świecie kogoś dla kogo
morna być dobrym
I nagle jakby dla zmienienia tematu
rozmowy zaczął'
- Innym tonem:
' — Dziś musiałem wraz ze stryjem
vilhellTierfi łrepiezentować fabrykę na
pógrzebioS prezesa 'JGenwajna Pogrzeb
trwał przeszło dwie godziny i nieco„przę-marzlemAi- f
m
— Czy to-te- n Gcnwajn? — zapy-tała
Marychna' -- '
rf — T-r- k Z-- fabryki Selierr i (ienwajn
Niegd1ś)kolega skolny stryja Wilhelma
Zastrzelił się Czytała pewno pani w
dziennikach łWf -
Marychna nie czytywała w ogóle
dzienników Dawniej gdy jeszcze praco
liiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiii:
Henryk 'Sienkiewicz
Itihiii pod Grunwaldem
i
1lllli!lllIIIIIIIIIIIIIW
Król zjechał właśnie z nadbrzeża je-ziora
i udał się na lewe skrzydło do pol-skich
chorągwi gdzie miał pasować całą
gromadę rycerzy gdy nagle dano mu
znać iżrdwóch heroldów zjeżdża od krzy-żackiego
wojska
Serce Władysława zabiło nadzieją:
— Nuże ze sprawiedliwym
jadą!
— Da Bóg! — odrzekli duchowni
Król posłał po Witolda a tymczasem
heroldowie nie spiesząc się zbliżali się
do obozu
W jasnym świetle słońca widziano
ich doskonale podjeżdżających na o-gromn- ych
pokrytych kropiezami ko-niach"
bojowych: jeden miał na tarczy ce-sarskiego
czarnego oila na złotym polu
drugi który był heroldem księcia Szcze-cińskiego:
gryfa na białym polu Szeiegi
rozstąpiły się przed nimi oni zaś zsiadł-szy
z koni stanęli po chwili przed wiel-kim
królem i skłoniwszy nieco głowy
dla okazania mu czci tak odprawili swo-je
poselstwo
— Mistrz Ulrych — rzekł pierwszy
herold — wyzywa twój majestat panie
i księcia Witolda na bitwę śmiertelna
i aby męstwo wasze którego wam widać
brakuje podniecić śle wam te dwa na-gie
miecze
To rzekłszy złożył miecze u stóp
Jaśko Mązyk z Dąbrowy wytłu-maczył
jego słowa królowi ale ledwie
skończył wysunął się drugi herold z
gryfem na tarczy i tak przemówił:
— Mistrz Ulrych kazał wam też oznaj-mić
panie iż jeśli skąpo wam pola do
bitwy to się z wojskami wam ustąpi
abyście nie gnuśnieli w zaroślach
Jaśko Mązyk znów przełożył jego sło-wa
i nastała cisza tylko w orszaku kró-lewskim
rycerze poczęli zgrzytać zęba-mi
na takie zuchwalstwo i zniewagę
Ostatnie nadzieje Jagiełły rozwiały się
jak dym Spodziewał sie poselstwa zgody
i pokoju a tymczasem było to poselstwo
pychy i wojny
Więc wzniósłszy załzawione oczy do
góry tak odrzekł:
— Mieczów ci u nas dostatek ale i
te przyjmuję jako wróżbę zwycięstwa
którą mi sam Bóg przez wasze ręce zsyła
A pole bitwy On takeż wyznaczy Do
którego sprawiedliwokf ninie ńe odwo
8
wała w sekretariacie i mieszkała w Zie-lonce
o wszystkich ważniejszych zdarze-niach
dowiadywała się albo od kolegów
albo od ojczyma który przy każdej spo-sobności
opowiada! o karierze i koliga-cjach
omawianej osoby To była jego
pasja Toteż dzięki niej Marych na do-brze
wiedziała kto to jest Genwajn Je-żeli
ojcjm o kimś mówił z dodatkiem
słowa "ten" — oznaczało to ze mówi
się o znanym i bogatym człowieku
— Zastrzelił się? Przecież to bl już
stary człowiek — zauważyła
— Stary Starzy tez miewają powody
do samobójstwa Podobno firma jego sta-ła
na progu bankructwa
— Jednak panie dyrektorze częściej
się słyszy o samobójstwach ludzi mło-dych
Przewinie z miłości
— O nie mówmy o tym Oboje je-steśmy
młodzi — powiedział z uśmie
chem — i wcale nie mvślimy o samo
bójstwie No nie lepiej pani?
— Trosvkc
— A bardzo pani niezadowolona ze
prysedłem jej dokuczać?
— Panie dyrektorze — zawołała z
taką sczei ością wyrzutu w głosie ze aż
sama spostrzegła się ze to nie wypada
— Ładnie tu u pani — powiedział
rozglądając się — znać że ma pani za-miłowania
estetyczne Cóz to pani ha-ftowała?
— To laufer na stolik
Wzial robotę do ręki i uważnie jej
się przyglądał:
— Cyklameny Hobi to pani i dużą
wpiawą Piękny haft i temat szczęśliwie
pomyślany Czy pani sama sobie kompo
nuje te ivecy?
— Sama O jeżeli pan dyrektor ła-skaw
proszę zobaczyć tam ta poduszka
z paprocią to też sama sobie wymyśli
łam
Wstał i uważnie przyjrzał się po
duszce
— Ciekawa kompozycja — powie-dział
— ma pani talent w ręku
— Ale ja jestem gapa — zaśmiała
się — nudzę pana dyrektora babskimi
fatałaszkami Bardzo przepraszam! Pan
na pewno pomyśli że jestem okropnie
niemądra!
— iHvnaimniei iest uani naturalna
ja to duża zaleta Ńo może teraz zjemy
sobie czekoladkę?
rani
(Wyjątek powieści "Krzyżacy"
pokojem
kró-lewskich
łuję skargę na moją krzywdę i waszą
nieprawość a pychę zanosząc — amen
1 dwie wielkie łzy spłynęły mu po
ogoizałych policzkach
Tymczasem glosy rycerskie w orsza-ku
poczęły wołać:
— Cofają się Niemce Dają pole!
Heroldowie odeszli i po chwili wi-dziano
ich znowu jadących pod górę na
swych ogromnych koniach i błyszczących
w świetle słonecznym od jedwabiów któ-re
po wierzchu zbroi nosili
Wojska polskie wysunęły się z lasu
i zarośli w składnym szyku bojowym
W przodku stal hufiec tak zwany "czel-ny"
złożony z najstraszniejszych ryce-rzy
za nim walny — a za walnym pie-chota
i lud najemny Utworzyły się przez
to miedzy hufcami dwie długie ulice po
których przelatywał Zyndram z Maszko-wi- c
i Witold Ten ostatni bez hełmu na
głowie w świetnej zbioi podobny do
złowrogiej gwiazdy lub do gnanego wi-chrem
płomienia
Rycerze nabierali tchu w piersi i osa-dzali
się mocniej w siodłach
Bitwa miała tuż tuz nastąpić
Mistrz spoglądał tymczasem na woj-ska
królewskie które wysuwały się z
boru t
Patrzał długo na ich ogrom na roz-postarte
jakby u olbrzymiego ptaka
skrzydła na poruszaną wiatrem tęczę
chorągwi i nagle serce mu się ścisnęło
jakimś nieznanym uczuciem Może ujrzał
oczyma duszy stosy trupów i rzeki krwi
Nie lękając się ludzi może zląkł się
Boga trzymającego już tam na wysokoś-ciach
niebios szale zwycięstwa
Po raz pierwszy przyszło mu na myśl
jaki to okropny nastał dzień i po raz
pierwszy uczul jaką niezmierna odpo
wiedzialność wzial na swoje ramiona
Więc twarz mu pobladła wargi po-częły
drzeć a z oczu puściły sie obfite
łzy Komturowie ze zdziwieniem spoglą-dali
na swego wodza
— Co wam jest panie? — zapytał
hrabia Wende
— Zaiste stosowna to do łez pora'
— ozwał się okrutny Henryk komtur
człuehowski
A wielki komtur Kuno Lichtenstein
wydal wargi i rzekł
"ZWIĄZKOWIEC" LIPIEC (July) Śoda-1- 3 —1966
Sam rozpakował pudełko Ppodał jejj
Rozmowa przeszła na sprawę dobroci po-szczególnych
wyrobów cuJcierniczjch
przy czym Marychna zauważyła ze pan
Krzysztof istotnie lubi czekoladę Jadł
dużo i ze smakiem Nieraz słyszała ze
mężczyźni lubiący słodycze odznaczają
się dobrocią charakteru Czyż on nie był
bardzo dobry? Przynajmniej dla niej?
Jakiż dyrektor chciałby odwiedzić swoja
sekretarkę" podczas choroby? żeby bl
P brzydki no to zrozumiałe ale
taki jak on na niego pewno setkami ko-biety
lecą A jednak ona mu się podoba
Na pewno podoba Po cóz by przycho-dził?
Marychna wprawdzie miała dość duże
powodzenie u mężczyzn Na ulicy w
tramwaju czy w pociągu oglądali się za
nią i robili do niej słodkie oczy W nie-licznym
kółku znajomych nadskakiwał
'jej ten i ów Raz nawet jeden student
medyk wycałował ją w kacie Nie opie-rała
się zbytnio gdyż chciała spróbować
jak to smakuje ale nie smakowało wca-le
I powiedział jej wówczas że nie jest
rozbudzona Idiota Innym znowuż razem
narzeczony Zosi jej przyrodniej siostry
po pijanemu zaczął Marychnę ściskać i
całować ale potem został jej tylko nie
dający się wyrazić wstręt Miał u!a si-ne
i lepkie Brr Jakież piękne usta ma
Krzysztof Dalcz Muszą być takie so-czyste
jak się to czyta w powieściach
Rozglądał się po pokoju 1 powiedział:
— Nie ma pani tu żadnych fotografii
— Nie mam bo i czyje mam mieć?
Ojczym się nie fotografuje a więcej ni-kogo
nie mam
— Jak to i nigdy nie kochała się pa-ni?
Nigdy w pani nikt się nie kochał
kto by zostawi na pamiątkę swoją podo-biznę
z czułym napisem?
— Nigdy — potrząsnęła głową
— Dlaczego?
— Nie wiem Mozę jestem niero-zbudzon- a
Wybuchnął długim nawet trochę nie-przyjemnym
śmiechem Widocznie po-wiedziała
coś bardzo głupiego Była na
siebie wściekła Głupia gęś! Coon teraz
sobie o niej myśli! Mój Boże ze tez jej
wyrwało się coś fak niedorzecznego!
Smial się wciąż a jej pod powiekami
zaszklilysię łzy żeby moglaiteraz zapaść
się pod ziemię! Wstydziła się wprosi
spojrzeć na nieco wstydziła się że zau-waży
jej łzy Zamknęła oczy i odwróciła
głowę
Przestał się śmiać i nic nie mówił
Jakiż on bezlitosny jak znęca sie nad
nią Pewno patrzy na jej policzki po
których płyną te nieszczęsne łzy i u-imiec- ha
się ironicznie Co za tortura
Nagle poczuła na twarzy łagodny
pieszczotliwy dotyk jego dlcnUjmiękklej
jak aksamit i aż oddech zaparłoijej w
piersi Dłoń sunęła po mokrych policz- -
— Otwarcie naganiam ci to Mistrzu
bo ci teraz podnosić serca rycerzy nie
zaś osłabiać przystoi Zaprawdę nie ta-kiegoś-my
cię przedtem widywali
Lecz Mistrzów! wbrew wszelkim wy-siłkom
spływały tak ciągle łzy na czarną
brodę jakby w nim płakał kto inny
Wreszcie pohamował sie nieco i zwró-ciwszy
surowe oczy na 'komturów za-wołał:
— Do chorągwi!
Więc skoczyli każdy do swojej bo bar-dzo
potężnie przemówił a on wyciągnął
rękę do giermka i rzekł:
— Daj mi hełm
Już serca w obu wojskach biły jak
mioty ale trąby nie dawały jeszcze zna-ku
do boju
Nastała cięższa może od samej bitwy
chwila oczekiwania Na polu między
Niemcami a armią królewska wznosiło
się od strony Tannenberga kilka odwiecz-nych
dębów na które powłazili chłopi
miejscowi aby patrzeć na zapasy tych
wojsk tak olbrzymich jakich od niepa-miętnych
czasów świat nie widział Lecz
prócz tej jednej kępy cale to pole było
puste szare przeraźliwe do obumarłego
stepu podobne Chodził tylko po nim
wiatr a nad nim unosiła się śmierć Oczy
rycerzy zwracały się mimowoli na tę zło-wrogą
milcząca równinę Przelatujące po
niebie chmury przesłaniały od czasu do
czasu słońce a wówczas padał na nią
mrok śmiertelny
Wtem wstał wiatr Zaszumiał w le-sie
oberwał tysiące liści wypadł na pole
chwycił suche źdźbła traw wzbił tumany
kurzawy 1 poniósł je w oczy wojsk krzy-żackich
W tej również chwili wstrząsnął
powietneiń przeraźliwy głos rogów krzy-wu- l
piszczałek i cale skrzydło litewskie
zerwało się na kształt niezmiernego stada
ptactwa do lotu Poszli od razu wedle
zwyczaju w skok Konie wyciągnąwszy
szyje i potuliwszy uszy rwały rwały ze
wszystkich sil przed siebie jeźdźcy wy--
iiiacnujac mieczami i suucami lecieli Z krzykiem okropnym przeciw lewemu
skrzydłu Krzyżaków
Mistrz właśnie znajdował się przy nim
Wzruszenie jego już przeszło" a z oczu
szły mu zamiast łez skry Ujrzawszy
więc ropędzona ćmę litewską zwróci!
się do Frydrycha "Wallenroda" który na
tej stronie dowodził i rzekł:
— Witold pierwszy wvstaoił Poczy- -
najcie-ż-e i wy w imię Boże!
1 skinieniem prawicy ruszl czterna
ście chorągwi żelaznego rycerstwa
— uott mit uns! — zakrzknał Wal
lenrod
Chorągwie zniżywszy konie noezełv
z początku iść krokiem Lecz równie jak
ikała stoczona z gór snadaise r-nra-z
większego pędu nabiera tak i orle- - z kro
ku przeszły w rysią potem w cwał i
szły straszne niepohamowane Jako la
ioii tiira riprtfa serdeczna pieszczotą
odgarnęła' włosy z czoła głaskała spo-kojnymi
równomiernymi ruchami głowę
i znowu policzki i oto z drugiej strony
twarzy poczuła druga jego rękę i nagle
na ustach lekki ledwo odczuwalny po-całunek
potem mocniejszy jeszcze bar-dziej
mocny az rozchylający jej nieru-chome
wargi Spadały na nią powoli
gorące przenikliwe niewypowiedzianie
dziwne Leżała bez ruchu i tylko serce
tłukło się nieprzytomnie Nie wiedziała
dlaczego ale w tych pocałunkach było
coś bardzo grzesznego coś bardzo roz-pustnego
czego nie umiała sobie przed-stawić
Przecież nie uważała siebie za
świętoszkę od dawna marzyła o jego
ustach ale teraz poza rozkoszą którą
sprawiły te pocałunki poza dreszczem
który przenikl ją od dotyku tych go-rących
warg było jeszcze coś co stało
na pograniczu między pragnieniem i od-raza
Chciała by trwało to jak najdlu-7P- i
i npamiał ia Tjrzemoznv wstyd nie
przed nim którejjo tak pożądała lecz
przed czymś co można oyio porównać
tylko do wstrętu jaki wywołuje widok
kalectwa
A nn całował wolno z przerwami
jakby po każdym pocałunku rozpamię
tywał i badał je£o smak romaiu jego
ręka zsunęła się po szyi po ramieniu aż
do piersi i gładkie długie palce pokryły
jej wypukłość taką męcząca taką roz-koszną
pieszczotą
Marvchna Dodniosla nowieki i ujrza
ła nad sobą bladą ściągniętą twarz roz-dęte
subtelne nozdrza i ogromne czarne
oczy w których paliła się ciekawość tak
ciekawość niezrozumiała przerażająca
ciekawość
Krzyknęła ciclio szarpnęła się i za-kryła
twarz rękami
fin uiiTirncfnunl eip wełnł i nrt7P(H
do okna Po dłuższej dopiero chwili od-- 1
ważyła się spojrzeć ku niemal Stał ty-- 1
lem wpatrzony w czarną szybę z głową
wysoko podniesioną i -- z rękami' w kie-szeniach
W pokoiku panowała zupełna
ejsza tylko x trzeciego piętra' doi atywał
odległy przytłumiony spokojny pogwar
fortepianu 'powtarzającego gamy- - r
Co teraz będzie— "myślała Marychna
— czy powie jej źe' ją kocha czy ją
przeprosi za chwilę zapomnienia? Męż-czyźni
z dobrego świata miewają chwile
zapomnienia- - jak to wiedziała z filmów
i zawsze później przepraszają Jak on
dziwnie na mią 'patrzył' Amoże obraził
się za to że mu się wyrwała? Rzeczy-A-iści- e
jest głupia bo tak wyczekiwała
takiego momentu a gdy nadszedł za-chowała
się jak gęś Gdyby nie wstyd
zawołałaby go teraz najczulszymi słowa-mi
Mój cudny mój śliczny mój ko-chany
(dalszy clag nastąpi)
wina która musi zetrzeć i zdruzgotać
wszystko przed sobą
Ziemia jęczała i gięła się pod nimi
'
Bitwa miała lada chwilę rozciągnąć
się i rozpalić na całej linii węc polskie
chorągwie poczęły śpiewać starą bojową
pieśń św Wojciecha Sto tysięcy pokry-tych
żelazem głów podniosło się ku nie-bu
a ze stu tysięcy piersi wyszedł jeden
olbrzymi glos do grzmotu niebieskiego
podobny:
Boga-Rodzic- a dziewica
Bogiem sławiona Marya!
JJ Twego Syna Hospodyna
Matko zwolona Matko jedyna
Ziści nam — spust winom!
Kyrie Elcison!
1 wraz moc wstąpiła w ich kości a
serca stały się na śmierć gotowe Była
zaś taka niezmierna jwyeięjka siła w
tych głosach i w tej pieśni jakby na-prawdę
grzmoty poczęły się roztaczać po
niebie Zadrgały kopie w rękach rycerzy
zadrgały chorągwie i chorągiewki za
drżało powietrze zakolebaly się gałęzie
w boru a zbudzone echa leśne jęły odzy-wać
się w głębinach i wołać i jakby
powtarzać jeziorom i łęgom i całej zie-mi
jak długa i szeroka:
Ziści nam — spust winom!
Kyrie Eleison!
A oni śpiewali dalej:
Twego Syna Krzciciela zbożny czas
Usłysz glos napełnij myśli człowiecze
Słysz modlitwę jenże Cię prosimy:
To dać raczy jego prosimy:
Daj na świecie zbożny pobyt
Po żywocie rajski przebył
Kyrie Eleison!
Echo powtórzyło w odpowiedzi: "Ky-rie
Eleisooon!" — a' tymczasem na pra-wym
skrzydle wrzała juz bitwa zacięta i
zbliżała się ku środkowi coraz bardziej
Łoskot kwik koni krzyki okropne
mężów mieszały się z pieśnią Ale chwi-lami
krzyki cichły jakby tym tam lu-dziom
zbrakło tchu i w jednej z takich
przerw raz jeszcze można było usłyszeć
grzmiące głosy:
Adamie ty Bory kmiecu
Ty siedzisz u Boga w wiecu
Domieść nas swe dzieci
Gdzie królują świeci anieli!
Tam radość
Tam miłość
Tam widzenie Twórca anielskie bez
(konca„
Kyrie Eleison™
I znów runęło echo po borze: "Kyrie
wzmogły się jeszcze lecz nikt nie mógł
ni wieuziec ni rozeznać co się tam dzie- je albowiem Mistrz Ulrych który- - pa- trzał z góry na bitwę stoczył w tej "chwi-li
pod wodza Lichtensteina dwadzieścia
chora gwi na Polaków
A zaś do polskiego hufca "czelnego"
w którym stali najprzedniejsi rycerze
przypadł jak grem Zyndram z Maszkowic
i ukazawszy ostrzem zbliżająca sie chmu
rę Niemców zakrzyknął tak donośnie
że aż konie poprzysiadaly w pierwszym
szeregu na zadach:
_— W nich! Bij l
OSZCZĘDZAJ
$ $ $ -
Zaoszczędzicie
od 33% do 50%
ŃA SETKACH
UBRAŃ
PŁASZCZACH
SUKNIACH
STROJACH
KĄPIELOWYCH
SPORTOWYCH
KOSZULACH
Skorzystaj z lej
wspaniałej okazji w
Toronto Family
Clothiers
514 Oueen St W EM 3-24-
15
56 57
DENTYŚCI
Dr Władysława
SADAUSKAS
LEKARZ DENTYSTA
(drugi dom od Roncesyalles)
Przyjmuje za uprzednim telefo-nicznym
porozumieniem
Telefon LE 1-42-
50
129 Grenadier Rd S
Dr M LUCYK
DENTYSTA
2092 Dundas St W Toronto
Tel RO 9-46-
82
2W
Dr S D BRIGEL
LEKARZ DENTYSTA
CHIRURG — STOMATOLOG
Specjalista chorćbi amy uttnt
Physlclan's & Surgeons' llulldlng
Kancelaria No 270
86 Bloor St W — Toronto
Telefon WA 20056
2W
Dr E WACHHA
DENTYSTA
Godziny: 10— 12 d 2—8
386 Bathurtt St — CM 4-65-
15
2W
— Pismo nie tvko należy czytał
trzeba go takie prenumerował
Toronto Ont
Bank
I
STEFAN A
MALICKI LLA
ADWOKAT OBROŃCA
I NOTARIUSZ'
Biuro tel: AT 9030!
--W soboty i po godt 6:
91 Rumsey Toront
tel HU 14361
E H ŁUCK BA LLB
(ŁUKOWSKI)
1 R H SMELA BA LLB
POLSCY ADWOKACI
Wspólnicy firmy' adwokackie)
Bltney- - Pasternak Łuck Smtli
Eagielson A Watsen
57 BLOOR ST W róg Bay WA 47J
Oddziały
New Toronto I Thiseletown Ont przyjmują wieczorami za teleJo
nlcznym porozumieniem _ is
GEORGE BEN BA
ADWOKAT I NOTARIUSZ
Mówi po' polsku
1134 Dundas St W - Toronto
Tel LE 4-84-
31 t LE 4-84-
32
G HEIFETZ BA
ADWOKAT
S HEIFETZ
NOTARIUSZ
Wellington St Wr Toronto OM
EM 44451 wieczorami WA UHI
1S
JAN L Z GÓRA
ADWOKAT — OBROŃCA
NOTARIUSZ
Tel Biura: LE 3-12-
11
1479 Oueen St W' — Toronto
is
CM
ADWOKAT I NOTARIUSZ
Przyjęcie1 codziennie — Sulte 404
Board of Trade Bldg'
11 Adelalde StWest
(przy Yónge St)
Toronto — EM" 2-12-
51
Wieczorami ?a uprzednim
telefonicznym porozumieniem
OKULIŚCI
Okulistka
Br BUKOWSKA BEJNAR OD
274 Roncetvalltt Avt
(przy Geoffrey)
Tel LE 2-54-
93
Godziny przyjęć: codziennie od 10
rano do 8 wlecz w: soboty: od 10
do i wleci
92W
Jan Alexandrowicz — Nołary Public
POLSKIE BIURO INFORMACYJNE
Pomoc w sprawach rodzinnych spadkowych ( majątkowych w
Polsce — Kontrakty i inne dokumenty Imigracja Income Tx
Tłumaczenia
61 8-- A Ouaen St West
Rd
Tel EM 8-54- 41 u w
Artystycznie Wykonue Wszelkie Prace Fotograficzna
L
ART'S PHOTO STUDIO
780 Oueen St W (róg Gorevale) Tel EM 4-79-
94 Rei CL 9-26- 33
po OLIWĘ
TF1
ADWOKACI NOTARIUSZ
BIELSKIrBABcL
Pilaciński
do Waszych furnaceów zwra-cajcie
się do przedst firmy
ALBERTA FUEL 0IL p Krajnika LE 2-71-
G1
FIRMA CZYŚCI BEZPŁATNIE FURNACY
Cena na oliwę( zniżona przy większych domach
Obsługa 24 godzinna' Zgłaszajcie się zaraz
Mając więcej teraz czasu skorzy-stacie
z dokładniejszego czyszczenia
44 W 60
Niech Twoje oszczędności PRAC U JĄ
ciii" "
na Ciebie
OTWÓRZ KONTO OSZCZĘDNOŚCIOWE
I W PIERWSZYM BANKU KANADY
Nawet kiedy śpisz Twoje oszczędności w Bank of
Montreal pracują na Ciebie zarabiając odsetki
przez 24 godziny na dobę A Twoje pieniądze są
absolutnie bezpieczne — nigdy nikt nie stracił ani
dolara przez trzymanie go w Bank of Montreal
Jeżeli jeszcze nie oszczędzasz regularnie dlaczego
nie zacząć dziś? Możesz otworzyć konto oszczędno-ściowe
w B of M dając jako pierwszą wpłatę tylko
1 dolara Przyłączysz się do 2 milionów Kanadyj-czyków
którzy mówią o pierwszym banku Kana- -
dy "MOJ BANK"
TWOJE KOSZTOWNOŚCI SĄ BEZPIECZNE W B OF M
Dlaczego nie zabezpieczysz swoich papierów wartościowych
i biżuterii przed ogniem i kradzieżą w sposób najlepszy
Wynajmij w B of M schowek bankowy (safetydeposit box)
tylko -- Ty będziesz go mógł otworzyć Zapytaj dziś w najbliż-szym
B of M Zobaczysz że koszt jest nadspodziewanie
niski wynajęcie niektórych schowków kosztuje mniej jak
10 centów tygodniowo
Bank of Montreal ffi
Pierwszy Kanady
r bank" m
Gajm §£
Współpracujący z Kanadyjkami Na Kaidym Kroku Ich iyciaOd Boku Uli
a
"&&
(CCWO I
Safnii:
r może -- £
maiid
lt£cz}
Śstańo- -
idnióu
irzjii
czerw
ŁfflS?
racti
ferinc
£